ذهن چرا کارهای ناتمام را رها نمیکند؟
مساله اصلی همیشه کمبود وقت نیست. گاهی بار سنگینتر، حمل دائمی تعهدها در ذهن است. وقتی مغز هم باید کار کند، هم برنامهریز باشد، هم تقویم، هم سامانه یادآوری و هم بازرس کارهای عقبافتاده، استراحت واقعی دشوار میشود. روزبان در بهترین صورت خود قرار نیست انسان را به انجام بیوقفه کارها وادار کند. قرار است میان «داشتن یک مسئولیت» و «فکرکردن دائمی به آن مسئولیت» فاصله ایجاد کند. کار در جایی مطمئن ثبت میشود، به برنامهای قابل اجرا تبدیل میگردد، هنگام نیاز بازمیگردد و پس از انجام بسته میشود.
